တမလွန်ရောက်ချစ်သူ(စ/ဆုံး )

အခန်းထဲမှာကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း

တိတ်ဆိတ်ကြေကွဲနေရချေတော့သည်။

အခန်းရဲ့နံရံမှာသူနဲ့ကျွန်တော်ရဲ့ပုံရိပ်တွေ

စွဲထင်လို့နေချေတော့သည်။ကျွန်တော်နူတ်မှ

တစ်စုံတစ်ခုပြောမယ်လုပ်ပေမယ့်အပြင်က

တံခါးခေါက်သံကြောင့်နှုတ်ကနေ''ဝင်လာခဲ့ လို့ပြောချေတော့ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတစ်သိုက်ဖြစ်သောအာကာ။ဝေဖြိုး။စည်သူတို့က ကျွန်တော်အခန်းတွင်းသို့ဝင်လာချေပြီးအာကာ

ကနှုတ်ကနေ''ရှိုင်းမာန်..မင်းအခူထိဘာမှမပြင်

ဆင်ရသေးဘူးလားကားထွက်တော့မယ်''လို့

ပြောတော့ကျွန်တော်ခေါင်းငုတ်ပြီးတိတ်ဆိတ်

နေရာမှအာကာကိုမော့ကြည့်ပြီး''အခုအဖြစ်

အပျက်တွေကိုအိမ်မက်မက်နေတယ်လို့ပဲ

ပြောပါကြပါလားကွာ''လို့ပြောတော့စည်သူက

နှုတ်ကနေ''မင်းခံစားရတာငါတို့နားလည်ပါတယ်

ကွာအခုချိန်မှာကြွေလွှာရဲ့နောက်ဆုံးခရီးလေကွာ

မင်းလိုက်ပို့ရငိသူကျေနပ်မှာပါ''လို့ပြောလိုက်လေ

သည်။ဝေဖြိုးကနှုတ်ကနေပြီး''သွားပါကွာအဝတ်

စားသွားလဲကားထွက်တော့ပြောတော့ရှိုင်းမာန်ဆွပ်

ကျယ်ဝတ်ထားသောအပေါ်မှအကျီၤကောက်ဝတ်

လိုက်ချေပြီးကြေလွှာရဲ့နောက်ဆုံးခရီးကိုသူ့သူ

ငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူလိုက်ပို့ဖို့အိမ်ကနေထွက်ခဲ့

ချေတော့သည်။ကားပေါ်မှာထိုင်နေရင်းနဲ့မှ

ကြေလွှာနဲ့ကျွန်တော်ရဲ့အတိတ်ကပုံရိပ်တွေ

တွေကိုပြန်စဉ်းစားမိနေချေတော့သည်။

အနေအထိုင်အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသော

သူမကိူုကျွန်တော်စိတ်ဝင်စားခဲ့ပါသည်။

ကျွန်တော်သူမနောက်ကွယ်မှာရည်းစားတွေ

မှိုလိုပေါက်အောင်ထားခဲ့ပေမယ့်သူမအားလုံး

နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။တစ်ရက်သူမက

ကျွန်တော်ကိုနှုတ်ကနေ''ငါတို့လမ်းခွဲရအောင်''

''ဘာလို့လဲငါအပြစ်တွေအားလုံးနင်ကိုဝန်ခံ

ပြီးပြီလေ''

''နင့်လိုရည်းစားတွေထည်လဲတွဲနေတဲ့လူကို

ငါကအိမ်ထောင်ဘက်အဖြစ်ရွေးမယ်ထင်လား

ရယ်စရာလာမလုပ်နဲ့''

''ရယ်စရာ..နင်ငါ့ကိုမချစ်ဘူးလား''

''ပာုတ်တယ်မချစ်ဘူးငါနင့်ကို..ရည်းစားတွေ

ထည်လဲတွဲခဲ့တဲ့နင့်ကိုlessonပေးချင်လို့

တွဲခဲ့တာဒါပေမယ့်အဲ့အချိန်တွေကိုငါအရမ်း

နမြောတယ်. .အခုငါ့အဒေါ်ပေးစားတဲ့သူနဲ့

ပဲယူတော့မယ်နင့်ဘဝအမြဲတမ်းပျော်ရွှင်နေပါ

စေလို့ငါဆုတောင်းတယ်သွားတော့မယ်''လို့

ပြောပြီးလှည့်ထွက်သွားတော့''ငါကနင့်ကိုကော

ချစ်တယ်လို့ထင်နေလား''လို့ပြောတော့သူမ

သူ့ကိုလှည့်ကြည့်ချေသည်။''ငါနင့်ကိုမချစ်ဘူး

နင်ခေါင်းထဲမှာမှတ်ထား''လို့ပြောချေတော့

သူမသူ့ကိုအတန်ကြာစိုက်ကြည့်ပြီးနှုတ်ကနေ

ပြုံးပြီး''ပာုတ်လား. . .ကောင်းတာပေါ့''လို့သူမ

ပြောပြီးကျွန်တော်အနားကထွက်ခွာသွားချေ

သည်။ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်မသိလိုက်တဲ့သူမဆီ

ကအမှန်တရားကသူမကင်ဆာနောက်ဆုံးအဆင့်

ခံစားနေရတယ်ဆိုတာပါပဲ. . .သူမနဲ့ကျွန်တော်

လမ်းခွဲပြီးနောက်ပိုင်းကျွန်တော်အရကိကျေးကျွန်

ဖြစ်ခဲ့ချေသည်။''စိတ်ထဲကနေ''ရက်စက်တယ်ကွာ

လို့အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေလေသည်။ကျွန်တောိအဖြစ်

ကိုမကြည့်ရက်သောဝေဖြိုးကကျွန်တော်ကိုစာတစ်

ဆောင်လာပေးချေသည်။ ''နင်ဒီစာကိုဖတ်နေချိန်

မှာငါလူ့လောကထဲမှာရှိချင်မှရှိလိမ့်မယ်...ငါ့ကို

ဆရာဝန်ကသွေးကင်ဆာနောက်ဆုံးအဆင့်တဲ့

ငါနင့်ကိုဘယ်လိုပြောထွက်မလဲပာယ်ငါအရမ်း

ချစ်တဲ့နင့်ကို...နင့်ငါ့ကိုမချစ်ဘူးဆိုတော့ငါ

စိတ်ပေါ့သွားတာတော့အမှန်ပဲအနည်းဆုံးတော့

နင့်ငါ့အတွက်မခံစားရတော့ဘူးပေါ့ပာာငါနှုတ်

ဆက်ခဲ့ပါတယ်''လို့စာအဆူံးမှာစည်သူနဲ့အာကာ

ကပါစာကိုဖတ်လိုက်ချေပြီးအကုန်အံ့သြနေချေ

သည်။ဝေဖြိုးကနှုတ်ကနေ''ကြေလွှာကင်ဆာ

ဖြစ်နေတာငါသိတာကြာပြီငါနဲ့အဆက်အသွယ်

အမြဲရှိခဲ့တယ်သူမင်းနဲ့လမ်းခွဲတဲ့နေ့မှာပဲ

ဆေးရုံတက်လိုက်ရတယ်ငါ့ကိုသူမခွဲစိတ်ခင်

ဒီစာပေးပေးပါဆိုလို့ငါလာပေးတာငါ့ကိုခွင့်

လွှတ်ပါကွာကြေလွှာကမပြောနဲ့ဆိုလို့ပါ''

လို့ဝေဖြိုးပြောတော့ရှိုင်းမာန်ကနှုတ်ကနေ

''သူဘယ်ဆေးရုံတက်နေတာလဲ''

' '.?..''လို့ဆေးရုံနာမည်ဝေဖြိုးပြောလိုက်တော့

ရှိုင်းမာန်ဆေးရုံကိုလိုက်သွားချေသည်။

ဝေဖြိုးကနူတ်ကနေ''ရှိုင်းမာန်လိုက်သွားပါစေ

ကွာဒီနေ့ကြေလွှာခွဲစိတိတဲ့နေ့ကွ''လို့ပြောပြီး

ဆောင့်ဆောင့်ထိုင်ငိုချေတော့သည်။စည်သူက

အာကာကပါးစပ်အပောာင်းသားဘာပြောရမှန်း

မသိဘဲထိုင်လိုက်ချေတော့သည်။

ရှိုင်းမာန်ဆေးရုံကိုလိုက်သွားတော့ခွဲစိတ်ခန်း

ပြင်ပမှာစောင့်နေသောကြေလွှာအဒေါ်ကို

တွေ့ချေလေသည်။သူကိုတွေ့သည်နင့်

''သားရှိုင်းမာန်''လို့ကျွန်တော်ဆီလာပြီး

ပြေးဖက်ချေသည်။ခွဲစိတ်မှုအပြီးမှာဖြင့်

အသက်မဲ့လှသောသူမခန္ဓာကိုယ်သည်သာ

ကျန်ရစ်လို့နေချေသည်။ကျွန်တော်မျက်ဝန်း

ထက်ကမျက်ရည်စက်တွေကျဆင်းသွားချိန်

မှာတော့သူတွေးတောနေတာကိုရပ်တန့်ပြီး

ဘေးဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ချေသည်။သူသာန်

မြေပြင်ကိုရောက်သည်နင့်စိတ်ထဲမှာလေးလံ

သွားသည်။သူတို့ကြေလွှာအနားသို့ပုံမှန်ခြေလှမ်း

များဖြင့်လျှောက်သွားချေသည်။နင်းဆီပန်းခင်း

တွေထဲအိမ်မောကျနေသူပမာကျွန်တော့်ကြွေရုပ်

ဖြနိ့ကြဲထားသောနင်းဆီတွေကြားမှာပိုပြီးလှပလို့

နေချေသည်။ဆွေမျိုးမများသောသူမအဖို့သူမနောက်

ဆုံးခရီးကိုလိုက်ပို့ဖို့သူမဒေါ်လေးလည်းမပါချေ။သူမ

စိတ်ကြောင့်ဆေးရုံမှာဘုန်ူးဘုန်းလဲနေချေသည်။

သူကြွေရုပ်ကိုကြည့်ပြီးနူတ်ကနေ''ငါနင့်ကိုချစ်ပါတယ်

ပာာငါနင့်အနားမှာမရှိနိင်တော့ပေမယ့်နင်ယုံနော်ငါ

နောက်ထပ်ပွေမရှုပ်ဘဲနင့်ကိုပဲချစ်နေမှာပါဖြစ်နိင်ရင်

ငါနင်နဲ့နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်တွေ့ချင်တယ်မဖြစ်နိင်ဘဲ

သိပေမယ့်ငါနင့်ကိုနှုတ်ဆက်ပါတယ်ပာာ''လို့ပြောချေ

ပြီးသူမကိုသဂြိုလ်တဲ့အထိကြည့်ပြီးမှပြန်မလာမီအာကာ

ကနူတ်ကနေ''ကြေလွှာရေငါတို့ပြန်ပြီနင်ငါတို့နဲ့လိုက်

ချင်ရင်လိုက်ခဲ့လို့ရတယ်နော်''လို့ပြောလိုက်တော့

စည်သူကနူတ်ကနေ''ပော့ကောင်ဒါသူသာန်နော်

မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ''လို့ကြောက်ကြောက်

လန့်လန့်နဲ့ပြောပေမယိ့သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကြက်သိမ်း

တွေဖြန်းဖြန်းထချေတော့သည်။ဝေဖြိုးကတော့

ဘေးဘက်ဝဲယံကိုကြည့်ပြီးဘာမှမပြောချေ။ရှိုင်းမာန်

ကအကုန်လုံးထက်တိတ်ဆိတ်နေချေတော့သည်။

#############

အာကာပြောစကားကြောင့်ဘယ်အရာမဆို

ကြောက်တတ်သူစည်သူကတော့ဒုက္ခရောက်

နေချေတော့သည်။တိုက်ခန်းတစ်လုံးကိုရှိုင်းမာန်

ပိုင်ချေတော့သုူတို့သုံးယောက်မှာရှိုင်းမာန်ကို

ကပ်ပြီးစားရချေပြီးအိပ်တော့လည်းနစ်ယောက်

တစ်ခန်းအိပ်ကျချေသည်။ညည့်နက်သန်းခေါင်

ယံဆိုတော့ခွေးတွေကလည်းအူနေလိုက်ကြတာ

ဓါတ်စက်ဖွင့်ထားသည့်ပမာ။သူစောင်ခေါင်းမြီး

ခြုံပြီးအိပ်လိုက်ချင်ပေမယ့်ဗိုက်ကပြသနာက

အရေးကြီးလှသည်မို့အိပ်နေသောအာကာကိူ

လှုပ်နိးပြီး''ပော့ကောင်ထပါဦးကွာငါနဲ့အဖော်

လိုက်ခဲ့ပါလား''

''သွားပါလားကွာငါအိပ်ချင်လို့ပါ''လို့ပြောတော့

တစ်ဖက်လှညိ့ပြီးမနက်ကျမှသွားမယ်စိတ်ကူး

ဖြင့်စောင်ခြုံပြီးတစိဖက်လှညိ့လိုက်ချေသညိ။

''အာကာစိတ်ထဲကနေ''ငါ့ကိုပိုက်ဆံမချေး

ချင်တဲ့ချစ်တီးကောင်ခံပေတော့''လို့ပြောပြီး

အိပ်လိုက်ချေသည်။၁၅မိနစ်နေချိန်လောက်

နေတော့သူနဲ့လက်မောင်းကိုရိုက်လေသော

ကြောင့်''ပော့ကောင်ပြောပြီးပြီလေငါ

မလိုက်ဘူး''လို့ပြောပြီးပြန်အိပ်ချေသည်။

ခဏခဏသူ့ကိုလှုပ်နိးနေချေတော့''ငါဒေါသ

ထွက်လာပြီနော်ပော့ကောင်''လို့ပြောပြီး

စည်သူကိုရန်အလုပ်မှာခေါသံညံစီစွာဖြင့်

အိပ်နေတာတွေ့သောကြောင့်''ပော့ကောင်

အိပ်ချင်ယောင်မဆောင်နေနဲ့ထလို့ပြောပေမယ့်

စည်သူတုပ်တုပ်မှမလှုပ်အိပ်နေချေတော့သူသံသယ

ဖြစ်စွာဖြင့်ပြန်လဲလျောင်းလိုက်ချေသည်။စိတ်ထဲမှာ

တော့''လာကြည့်ဒီတစ်ခါအမိဖမ်းမယ်လို့တွေး

ပြီးအိပ်ချေသည်။ဒီတစ်ခါလည်းလုပ်နှိုးချေတော့

လှုပ်နိးသောလက်ကိုအမိအရဆုပ်ကိုင်လိုက်ချိန်

ဖြင့်အေးစက်နေတာကြောင့်သူအနောက်ကိုလှည့်

ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။မျက်နာပြင်တစိခု

လုံးဖြူဖွေးပြီးပြင်ညီမျက်နာကိုတွေ့လိုက်ရချိန်မှာ

တော့ဘာမှစဉ်းစားမနေတော့ဘဲအသံကျယ်စွာ

ဖြင့်''အား...သရဲ'လို့မျကိလုံးစုံမှိတ်ပြီးအော်လိုက်ချေ၏

အာကာအော်သံကြောင့်လန့်နိးသွားသောစည်သူက

မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး''ပော့ကောင်ဘာဖြစိတာလဲ''

''ပာိုမှာ. . .ပာိုဘက်မှာ''လို့မျက်လူးံပိတ်ပြီး

ပြောချေတော့စည်သူက''ဘာလဲ. . .ဘာရှိလို့လဲ''

''သရဲ''လို့အာကာပြောချေတော့စည်သူက

''မနောက်ပါနဲ့ကွာ. . .ဘယ်မှာလဲကွငါကို

မနေရဲအောင်မလုပ်ပါနဲ့ကွာ''လို့ခုတငိပေါ်

စောင့်စောင့်ထိုင်လိုက်ပြီးစိတ်ညစ်ညစ်

နဲ့ပြောလိုက်ချေတော့သည်။''အာကာလည်း

စည်သူပြောစကားကြောင့်မျက်လုံးဖွငိ့ကြညိ့

တော့မြင်ကွင်းထဲမှာရှင်းလင်းနေတာကိုတွေ့ရ

ချေတော့သည်။သူထပြီးခုတင်အောက်တွေ

အပြင်ဘက်တွေကြည့်နေချေတော့စည်သူက

''ပော့ကောင်ဘာကြည့်နေတာလဲကွာလာ

အိပ်ပါတော့ငါတစိယောက်တည်းကြောက်

လို့ပါ''

အာကာနားမလည်နိင်စွာဖြင့်စည်သူဘေး

မှာအိပ်လိုက်ချေပြီးအခုကြောက်စိတ်ထက်

သူ့ကိုလာခြောက်သောသူကိုသာစိတ်ဝင်

စားမိတော့သည်။တကယ်လို့သူမသည်

ကြေလွဲဖြစ်ခဲ့ရင်တော့. . . . .အတွေးပေါင်း

များစွာနယ်ချဲ့မိနေချေတော့သည်။

##########

သူတို့သူငယ်ချင်းလေးယောက်အတူဆုံချိန်မှာတော့

မျက်ကွင်းတွေချိုက်နေတဲ့အာကာကိုမြင်တော့

'ရှိုင်းမာန်နှုတ်ကနေ''မင်းနေမကောင်းဘူးလား' '

''ပာုတ်ပါဘုူးကွာညကအိပ်မရဖြစ်လို့ပါ''

''မပာုတ်ပါဘူးကွာညကဒီကောင်သရဲခြောက်

ခံရလို့စည်သူပြောတော့ဝေဖြိုးက

''မင်းသရဲကြောက်တိုင်းမအော်နေနဲ့ငါတို့

ွှှုရိူင်းမာန်တို့အိမ်မှာနေတာကြာပြီသရဲတစ်ခါ

မှမခြောက်ဘူး''

''ပာာ. . .တော်ကြပါတော့ကွာ''လို့အာကာ

ပြောပြီးနှုတ်ကနေထက်ပြီး''ငါအမြင်မှားတာ

ငါရေးနေကြဇာတ်လမ်းတွေကိုသတိရပြီးတော့''

လို့ပြောချေတော့''ကဲကြားတယ်နော်မင်း..လို့ရှိုင်းမာန်

စည်သူကိုကြည့်ပြီး''မင်းကြောက်တိုင်းလျှောက်မ

အော်နဲ့ဒီထက်ဆိုးလာရင်စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံ

ပို့ပစ်မယ်''လို့ပြောတော့စည်သူ...အာကာကိုကြည့်

တော့သူဘာမှမသိသလိုပာိုကြည့်ဒီကြည့်နဲ့လုပ်ချေလေ

သည်။မျက်မှန်ကိုချွတ်ပြီးလေလေးတောင်တစ်ချွန်ချွန်

လုပ်နေချေတော့''မနေ့ကတော့ဒီပုံစံမပာုတ်ဘူး

စာရေးဆရာတဲ့ရုပ်ရှင်မင်းသားသာလုပ်စားပါတော့

လား''လို့စိတ်ထဲကနေပြောလိုက်ချေတော့သည်။

############

ဝေဖြိုးအခန်းထဲမှာဂီတာတီးပြီးသီချင်းရေးနေရာ

မှရှိုင်းမာန်ဘက်လှည့်ပြီး''သူငယ်ချင်းကြီးငါ့ကို

ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါလား''

''အခုတလောငါလည်းဆိုင်တွေမှာသီချင်း

မဆိုရလို့ဘိုင်ပျက်နေတာမင်းသိတယ်နော်

ထမင်းနပ်မှန်အောင်စားရတာကိုပဲကျေးဇူးတင်''

''အဲ့အတွက်တော့ဘာမှမပူနဲ့ငါphytoရိုက်

လာရလို့ပိုက်ဆံရလာတယ်ပောာဒီမှာလိူ့စည်သူ

ကော်ဖီမစ်ထုတ်တွေကိုပြချေသည်။

''ကော်ဖီသောက်မှာမှတ်လားမပူနဲ့ငါဖျော်တိုက်မယ်

လို့ပြောတော့ဝေဖြိုးနူတ်ကနေ''ငါသောက်ချင်တဲ့လူပဲ

ငါကိုယ်တိုငိဖျော်တိုက်ရမှာပေါ့''လို့ကော်ဖီမစ်ထုတ်

ယူပြီးနောက်ဖေးအခန်းထဲသို့ဝင်ခဲ့ချေသည်။

''အမြဲတမ်းကော်တရာကပ်စည်းအတွက်''လို့

ပြောပြီးဝမ်းနှုတ်ဆေးပြားတစ်ပြားထည့်လိုက်

ချေပြီးနှုတ်ကနေဆက်ပြီး''ကြောက်တက်ရုံ

ပြင်ဘာမှမသိတဲ့ငကြောက်အတွက်''လို့ပြော

၍ဝမ်းနှုတ်ဆေးတစ်ပြားထည့်လိုက်ချေသည်။

သူအတွက်တော့sugarအပြည့်နိ့ဆီပြည့်

ကော်ဖီတစ်ခွက်ကိုဖျော်လိုက်ချေတော့သည်။

သူကိုသူတစ်ယောက်တည်းသဘောကျျနေပြီး

အရှေ့သို့အလှည်ပုံရိပ်တစ်ခုသူ့ရှေ့ကနေဖြတ်

သွားသည်မို့အနောက်ကနေ''ဘယ်သူလဲ

အာကာလား''လို့မီးဖိုခန်းအပြင်ကနေထွက်ပြီး

မျက်လုံးကပာိုရှာဒီရှာလုပ်ပေမယ့်မတွေ့ပေ။

ဝေဖြိုးကော်ဖီခွက်တွေယူပြီးအိမ်ရှေ့သို့ထွက်ခဲ့

ချေတော့သည်။''ဘယ်လိုလဲအဆင်ပြေကြလား''

လို့မေးတော့စည်သူကနှုတ်ကနေ''နည်းနည်းခါး

သလားလို့ပာ''လို့ပြောချေတော့ရှိုင်းမာန်က

နှုတ်ကနေ''ကောင်းပါတယ်အချိုတောင်များ

မယ်လို့တောင်ထင်ရတယ်ကောင်းတယ်''

''ဝေဖြိူးနှုတ်ကနေပြုံးပြီးကော်ဖီကိုမော့သောက်

လိုက်ချေတော့သည်။

########

''ပာ...ပော့ကောင်မင်းမပြီးသေးဘူးထွက်တော့

ငါအပြင်မှာထွက်ကြတော့မယ်''လို့အပြင်ကနေ

ဝေဖြိုးပြောချေတော့''စည်သူချည်နဲ့နဲနဲ့အိမ်သာ

ထဲထွက်လာချေသည်။ဝေဖြိုးးအိမ်သာတက်နေရင်း

နဲ့မှ''တောက်. . ငါကိုယ်ထောင်ချောက်နဲ့ကိုပြန်မိ

ရတယ်လို့ပြောရင်းနှဲ့မှအပြင်ကစည်သူက

''ပော့ကောင်မြန်မြန်ထွက်ပါတော့ငါါအပြင်မှာ

ထွက်တော့မယ်''လို့စည်သူပြောချေတော့

သူတို့နစ်ယောက်ကိုကြည့်နေသောအာကာနဲ့

ူရိူင်းမာန်နဲ့ကနှုတ်ကနေပြိုင်တူရယ်ပျောတီး

သလိုလက်ခုပ်ဖြင့်အားပေးနေချေလေသည်။

 ''ပော့ကောင်တွေဘာလို့လက်ခုပ်တီးနေတာ

လဲဒီမှာသေတော့မယ်''လို့စည်သူကပြောချေတော့

''ဖြစ်မှာပေါ့အစားမတရားတွေစားတာကိုဖြစ်

တာတောင်နည်းသေးတယ်''လို့အာကာကပြော

ချေသည်။ ''ရော့ဝမ်းပိတ်ဆေးသောက်လိုက်

လို့ရှိုင်းမာန်ပြောချေတော့စည်သုနဲ့အာကာ

ဆေးတစ်လုံးစီသောက်လိုကိချေတော့သည်။

စည်သူကအိမ်သာထဲပြန်ဝင်သွားချေမှ

''တကယ်တော့အစားမှားတာမပာုတ်ပါဘူး

ကွာငါမနေ့ကမငိးတို့နစ်ယောက်ကိုနောက်

ချင်တာနဲ့ကော်ဖီထဲမှာဝမ်းနှုတ်ဆေးတွေ

ထည့်လိုက်တာငါကော်ဖီခွက်သေချာမှတ်ထား

ရဲ့သားနဲ့ဘယ်လိုလုပ်ကော်ဖီခွက်ချင်း

မှားသွားလည်းမသိဘူး''လို့ပြောပြီးစည်သူ

ပြန်အထွက်လာမှာအိမ်သာထဲသို့ဝင်သွား

ချေသည်။

ထိုအချိန်နောက်ဖေးမီးလုံးရဲ့အရောင်ကဖျော့

သွားလိုက်ပြန်လင်းလာလိုက်နဲ့သူတိူ့ရှေ့ကိုအရိပ်

တစ်ခုဖြတ်၍သွားတာကိုရှင်းလင်းစွာမြင်တွေ့လိုက်

ရသည်။ဝေဖြိုးအိမ်သာထဲကထွက်လာပြီးမီးလုံးကို

ကြည့်လိုက်ချိန်မှာတော့မျက်နာကျက်မှာဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့မိန်းမတစ်ယောက်တွဲလောင်းကြီးသူ့ကို့ကြည့်နေ

သောမြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်ရချေပြီးစကား

မေးတောင်မရဘဲမေ့လဲသွားချေတော့သည်။

#######

''ပော့ကောင်. . .ဝေဖြိုး ..ဝေဖြိုး''ဆိုပြီး

ရှိုင်းမာန်တို့လုပ်နိးချေမှ'ဝေဖြိုးမေ့နေရာမှ

ပြန်သတိဝင်လာချေတော့သညါ။

''ဝေဖြိုးမင်းသတိရလာပြီလား''

''ငါဘာဖြစ်သွားတာလဲ''

''မင်းမေ့လဲသွားလို့ငါတို့ဒီကိုခေါ်လာတာ

မင်းဘာဖြစ်တာလဲ''

''ပော့ကောင်ငါတို့အိမ်မှာမကောင်းဆိုးဝါး

ရှိတယ်ငါမြင်ရတယ် '''

ရိူင်းမာန်လည်းနူတ်ကနေ

''ငါရိပ်မိပါတယ်ငါ့ရဲ့အရှေ့ကိုလည်း

ညတိုင်းအရိပ်တစ်ခုခုဖြတ်သွားတာ

မြင်ရတယ်ခြေသံတွေကြားရတယ်''လို့

ပြောတေ့ာစည်သူက''တော်ပါတော့ကွာ

ငါကြောက်လို့ပါ' 'လို့ပြောချေတော့အာကာက

''မင်းအဲ့လိုကြောက်နေလို့ငါတို့ဘာမှမပြော

ခဲ့တာအခုတော့မရဘူးအဲ့မကောင်းဆိုးဝါးကို

အိမ်ကနေမောင်းးထုတ်ရမယ်''လို့ပြောချေတော့

အကုန်လုံးကသဘောတူညီစွာခေါင်းညိတ်လိုက်

့ကြချေတော့သည်။

အာကာဦးဆောင်ပြီးအိမ်ကိုပရလောကသား

တွေကိုနိမ်နင်းတဲ့သူခေါ်လာချေသည်။

ထိုသူကနူတ်ကနေ''အမှောင်တွေဖးုူံနေတာပဲ

အဘအစီအမံတွေနဲ့မကောင်းဆိုးဝါးကို

နိမ်နင်းပေးမယ်ပော့''လို့ဘိုးတော်စကား

အဆုံးမှာဖွင့်ထားသောအိမ်ရဲ့တံခါးဝကပြတငိး

ပေါက်ကအစရှိရှိသမျှပြတငိးေပေါက်ေတွေ

အားလုံးလေမတိုက်ဘဲပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက်ဖြစ်

ချေပြီးမှအိမ်ရှေ့တံခါးကပိတ်၍သွားချေတော့

သည်။''ပာဲ့ဝိဉာဉ်နင်ကငါနဲ့ပညာစမ်းချင်တာလား'''

''စမ်းရအောင်နင်မှာဘာပညာမှမရှိတာ''လို့စည်သူ

ပြောစကားကြောင့်ဘေးနားမှာရှိသောဝေဖြိုးက

''ပော့ကောင်စည်သူ'လို့ပြောချေတော့

''don'ttouchme''လို့ပြနိပြောချေ၏။

''ပာဲ့ဝိဉာဉ်နင်သူတို့ကိုဘာလို့နောက်

ယှက်နေတာလဲဒီအိမ်ကအခုထွက်သွားစမ်း''

''မသွားဘူးဆရာအတု''

''ငါဆေးကြိမ်လုံးနဲ့ရိုက်လိုက်ရ''

''နင်ထိရဲရင်ထိကြည့်လေ''

''နင်ကစိန်ခေါ်မှတော့ငါကပညာအစွမ်း

ပြရတာပေါ့ကဲကွာ. . .ကဲကွာ''ပာူပြီး

စည်သူကိုယ်မှာပူးနေသောoိဉာဉ်ကိုရိုက်

ချေတော့အကုန်လုံးပါးစပ်ပိတ်ပြီးအခြေ

အနေစောင့်ကြည့်နေချေတော့သည်။

''ပာဲ့ဆရာအစုတ်ငါနာတယ်နော်.''

နာတယ်ပာုတ်လားဒီအိမ်ကအခုထွက်သွားစမ်း

' 'ငါနာတယ်လို့ပြောနေတယ်''လို့ပြောပြီးကြိမ်လုံး

ကိုလက်ကနေတားလိုက်ပြီး''ငါ့တော့မသွားဘူး

နင်အခုထွက်သွား..သွား ''

''မသွားဘူး''

''မသွားဘူးပေါ့ပာုတ်လား. . .ကဲပာာကဲ''ဆိုပြီး

ဝေဖြိုးခေါ်လာသောဆရာကိုစည်သူထဲကဝိဉာဉ်

ကရိုက်ပြီးကောင်းကောင်းပညာပြန်ပေးနေချေ

တော့သည်။

''အခုချက်ချင်းဒီအိမ်ကထွက်သွား. . .သွား''လို့

ပိတ်နေသောတံခါးကအရှိန်ပြင်းစွာပွင့်သွားချေသည်

ဆရာအတုလည်းဖိနပ်တောင်မစီးဘဲတစ်ကျိုးတည်း

ပြေးတာအနောက်တောင်လှည့်မကြည့်တော့ချေ။

ရှိုင်းမာန်နူတ်ကနေ ''နင်ဘယ်သူလဲကြေလွှာလား''

''ပာုတ်တယ်နငိ့ငါ့ကိုအလိုမရှိဘူးမှတိလား''

''ကြေလွှာ. . .ကြေလွှာရယ်''

''ငါသွားတော့မယ်မနေ့ဖြန်ငါ့အတွက်ဘုန်းကြီး

ပင့်ပေးပြီးအမျှဝေပေးပါ''လို့ပြောပြီးစည်သူကိုယ်

ထဲကနေထွက်သွားချေသည်။အကုန်လုံးအရင်က

ထက်ငြိမ်နေတာတော့စည်သူကနှုတ်ကနေ

''မင်းတို့ဘာဖြစ်နေကြတာလဲငါတစ်ကိုယ်

လုံးလည်းကိုက်ခဲနေတာပဲ''လို့စည်သူ

ရှုံ့မဲ့မဲ့နဲ့ပြောတော့အာကာက''မနေ့ဖြန်မင်း

ပိုပင်ပန်းမလားမသိဘူး' 'လို့ပြောပြီးသူ့လက်မောင်း

ကိုပုတ်ပြီးအနားကနေထွက်သွားချေတော့သည်။

ရှိုင်းမာန်နဲ့ဝေဖြိုးလည်းသူ့ကိုဘာမှမပြောဘဲအနားက

နေထွကိသွားတော့''သူတို့ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ'

လို့ပြောပြီးထိုင်တဲ့နေရာမှာပဲကြောင်တောင်တောင်

ကျန်ခဲ့ချေတော့သည်။

#############

the end

ကြေလွှာပြောတဲ့အတိုင်းဘုန်းကြီးသုံးပါး

ပင့်ပြီးအမျှဝေပြီးရေစက်ချနေစဉ်စည်သူ

နူတ်ကနေဘဲ''ရပ်တော်မူပါဦးဘူရားတပည့်တော်

မရှိုင်းမာန်ကိုနောက်ဆုံးစကားပြောစရာရှိသေးလို့ပါ''

လို့ပြောချေတော့ဘုန်းဘူန်းတွေကခေတ္တစောင့်

ဆိုင်းပေးချေသည်။

''ရှိုင်းမာန်. . .ငါသွားတော့မယ်နင့်အတွက်ငါ

အရင်ကတည်းကစူပေးထားတဲ့ပိုက်ဆံရှိတယ်

နင်သီချင်းခွေထွက်နေတဲ့အချိန်ငါမရှိတော့ပေမယ့်

နင့်ကိုအခုလိုလုပ်ပေးလိုက်ရတဲ့အတွက်ငါကျေနပ်

တယ်''

''နင်ဘယါတုန်းကပိုက်ဆံစူထားတာလဲ''

''ငါ့ပိုကိဆံတွေကသန့်ရှင်းပါတယ်ရှိုင်းမာန်ရယ်

နင်ရဲ့အခန်းထဲကဒုတိယမြောက်အံစွဲထဲမှာငါ

ထည့်ထားတယ်လက်ခံပေးပါပာာမသေခင်

နင့်ကိုမပြောလိုက်ရတဲ့အတွက်စိတ်ဆွဲပြီး

ငါမကျွတ်လွတ်ဖြစ်နေရတာပါ''

''ငါ . . .ငါလက်သင့်မခံနိင်ဘုးပာာ

နင်ကနောက်ကွယ်မှာအလုပ်လုပ်ပြီး

ပိုက်ဆံရှာနေတာငါဘာမှမသိခဲ့ဘူး

ငါတောင်းပန်ပါတယ်''

''မလိုပါဘူးပာာနင်အောင်မြင်တဲ့

အဆိုေတော်တစ်ယောက်အနေနဲ့

ငါမြင်ချင်တယ်ငါသွားဖို့ငါ့ကိူရေစက်

ချပြီးအမျှပေးပါတော့ပာာ''လို့ပြောတဲ့အဆုံး

မှာစည်သူခန္ဓာကိုယ်ထဲကထွက်သွားချေတော့သည်။

ရှိုင်းမာန်မျက်ဝန်းထက်ကမျက်ရည်များကျဆင်း

လို့နေချေသည်။သူမကျွန်တော်မမြင်နိင်တဲ့နေရာ

မှာသာဓုခေါ်နေမှာကျွန်တော်သိပေမယ့်ကြေလွှာ

အတွက်ဖြေမဆည်နိင်။

ကျွန်တော်အခန်ူးရဲ့အံစွဲထဲမှာတကယိဘဲကြေလွှာ

ပြောသလိုပဲဖြစ်နေချေတော့သည်။

     ဇီးကွပ်ရုပ်စုဘူးလေးကိုကိုင်ပြီး''ငါတောင်းပန်

ပါတယ်ကြေလွှာရယ်တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်''

လို့ပြောပြီးအခန်းထဲမှာငိုကြွေးမိနေချေတော့သည်။

သူ့သူငယ်ချင်းတွေကအခန်းထဲလာပြီးသူ့ကိုအား

ပေးချေတော့သည်။စည်သူကနှုတ်ကနေ

''ငါသိပြီးသွားပြီဝေဖြိုးပြောပြလို့ကြွှေလွှာအကြောင်း

ငါစိတ်မကောင်းဘူးကွာဒါပေမယ့်မင်းသူ့အတွက်

ကြိုးစားလိုက်စမ်းပါကွာ''လို့ပြောလိုက်ချေတော့

ရိူင်းမာန်သူ့သူငယ်ချင်းဘက်ကြည့်ပြီးနှုတ်ကနေ

''ငါအရမ်းခံစားရတယ်သူငယ်ချင်းတို့ရာ''လို့ပြောတော့

အာကာက''မင်းမငိုနဲ့လေကွာမင်းငိုတော့ငါ့တို့လည်း

ငိုချင်တာပေါ့ကွာ''လို့ပြောတော့သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့

ခဏတာအငိုပွဲကျင်းပနေတော့သည်။

(3နစ်ခန့်ကြာသော်)

အရာအားလုံးအဖြစ်အပျက်တွေကမနေ့တစိနေ့က

လိုဘဲမြန်ဆန်လွန်းလှသည်။အခုဆိုရင်သူအောင်

မြင်နေတဲ့အဆိုတော်တစ်ဦးဖြစ်နေပါပြီ။စည်သူက

တော့ကိုယ်ပိုငိဓါတ်ပုံဆိုင်လေးဖွင့်ထားပြီးအာကာက

တော့သူချစ်တဲ့အနုပညာအလုပ်ဖြစ်သောစာရေးတာ

ကိုဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေချေသည်။

ဝေဖြိုးကတော့ကျွန်တော်နဲ့ဝါသနာတူလှသည်မို့

ကျွန်တော့သီချင်းတွေကိုသူရေးပေးပြီးအကူညီ

ပေးပါတယ်။ကျွန်တော်ရဲ့လက်ထောက်ပေါ့ဗျာ

အခုကျွန်တော်ရွှေတိဂုံဘုရားကိုရောက်နေချေ

သည်။သူမအတွက်ရည်ရွယ်ပြီးဆိုခဲ့သော

တမလွန်ရောက်ချစ်သူသီချင်းကအောင်မြင်သင့်သလေ

ာင်အောင်မြင်ခဲ့သည်။သူမအတွက်ကောင်းရာမွန်ရာဘဝ

ရောက်ပါစေလို့သူဆုတောင်းပေးရင်းသူချစ်

တဲ့သီချင်းတွေကိုသီဆိုနေဦးမှာ ... ... . .။

                     ပထမဦးဆုံးဇာတ်လမ်းရှည်ရေးတာမို့

              အမှားပါရင်ဖြည့်စွပ်ပြီးဖတ်ပေးကြပါလို့တောင်းဆိုပါတယ်

                 SUNDAY၇ရက်february။sudarli

Credit. မူရင်း